Baie mense soek vandag ’n mentor. Iemand wat kan wys hoe om te leef, hoe om besluite te neem, hoe om sukses te behaal en hoe om deur die lewe se uitdagings te beweeg. ’n Mentor is gewoonlik iemand na wie jy opkyk, iemand wie se lewe vir jou rigting gee. Maar wanneer ’n mens as gelowige oor mentorskap dink, moet ons ’n baie belangrike vraag vra: Waarheen lei daardie mentor se voetspore?
Want uiteindelik is die waarde van ’n mentor nie net in sy wysheid of ervaring nie. Die ware waarde van ’n mentor lê in waarheen hy jou lei.
Die Bybel wys vir ons dat die grootste en volmaakste Mentor wat nog ooit geleef het, Jesus Christus is. Hy het nie net mense geleer deur woorde nie, maar deur Sy lewe. Sy dissipels het Hom nie net gehoor nie, hulle het Hom gevolg. Hulle het gesien hoe Hy leef, hoe Hy bid, hoe Hy liefhet, hoe Hy dien en hoe Hy die wil van die Vader eerste stel.
Jesus se lewe het een duidelike prioriteit gehad. Hy het die Koninkryk van God eerste gestel. Daarom sê Hy vir ons in Matteus 6:33: “Maar soek eers die koninkryk van God en sy geregtigheid, en al hierdie dinge sal vir julle bygevoeg word.”
Hierdie vers gee vir ons ’n belangrike beginsel oor mentorskap. Wanneer iemand se lewe op God en Sy Koninkryk gefokus is, kry alles anders sy regte plek. Maar wanneer ’n mens eers aardse dinge jaag; rykdom, status, erkenning of sukses – raak die rigting maklik verkeerd.
Daarom moet ons versigtig wees watter mentors ons kies om te volg.
Die wêreld leer dikwels dat ’n goeie mentor iemand is wat rykdom bereik het, invloed het of groot sukses behaal het. Maar die Bybel meet sukses anders. God kyk nie eerste na wat ’n mens bereik het nie; Hy kyk na die hart.
’n Ware mentor volgens God se hart is iemand wat God liefhet, Sy Woord eer en in Sy weë wandel. So iemand se lewe wys nie net na homself nie, dit wys na Christus.
Die apostel Paulus verstaan hierdie beginsel baie goed. Daarom skryf hy in 1 Korinthiërs 11:1: “Wees my navolgers, soos ek dit ook van Christus is.”
Paulus het nie gesê mense moet hom volg omdat hy belangrik was nie. Hy het nie mense na homself toe getrek nie, hy het geweet dat sy lewe net waarde het as dit Christus weerspieël. Met ander woorde: volg my, omdat ek vir Jesus volg.
Dit is die hart van ware mentorskap.
’n Ware mentor lei nie mense na sy eie eer nie, maar na Christus. Sy lewe word soos ’n padwyser wat sê: Hier is die pad na Jesus.
Wanneer ’n mens God se Woord lees en daarin wandel, begin jou lewe outomaties ’n invloed hê op ander mense. Jy besef dit dalk nie altyd nie, maar iemand kyk na jou lewe. Iemand sien hoe jy praat, hoe jy optree, hoe jy probleme hanteer en hoe jy op God vertrou.
Ons lewens laat voetspore.
Die vraag is net: Waarheen lei daardie voetspore?
As ons net vir onsself leef, sal ons voetspore ander mense na tydelike dinge lei, dinge wat verbygaan. Maar as ons vir God leef, kan ons voetspore ander mense na iets baie groter lei: na ’n lewe saam met Christus.
Die apostel Petrus herinner ons hieraan wanneer hy oor Jesus skryf in 1 Petrus 2:21: “Want hiertoe is julle geroep, omdat Christus ook vir julle gely het en julle ’n voorbeeld nagelaat het, sodat julle sy voetstappe kan navolg.”
Jesus het vir ons ’n voorbeeld nagelaat, voetspore waarin ons kan loop. En wanneer ons in daardie voetspore wandel, gebeur iets besonders: ander mense begin ook agter ons aan loop.
Maar in werklikheid volg hulle nie net óns nie, hulle begin die pad van Christus stap.
Dit is waarom ’n lewe naby aan God so belangrik is. ’n Mentor se grootste invloed lê nie in sy raad nie, maar in sy lewe. Mense kan baie dinge sê, maar wat werklik impak maak, is hoe ’n mens leef.
Wanneer iemand God liefhet, Sy Woord lees en volgens Sy wil leef, straal daar iets uit sy lewe wat ander mense aantrek. Dit is nie perfeksie nie, dit is toewyding. Dit is ’n hart wat sê: Here, ek wil U volg.
En juis so ’n lewe kan vir ander ’n rigtingwyser word.
Dit beteken nie dat ons mense moet ontmoedig om mentors te hê nie. Inteendeel, die Bybel wys vir ons hoe belangrik geestelike leiding is, maar dit herinner ons ook dat ons mentors moet kies wat ons nader aan God bring.
’n Mentor moet iemand wees wat jou help om Jesus beter te ken, nie iemand wat jou net help om aardse sukses te bereik nie.
Want alles wat net op hierdie wêreld gebou is, sal een dag verbygaan.
Maar ’n lewe wat op God gebou is, dra vrug wat vir ewig bly.
Wanneer ’n mens dus ’n mentor kies, is dit wys om jouself af te vra: Help hierdie persoon my om nader aan God te leef? Help hierdie persoon my om die Koninkryk van God eerste te soek? Lei hierdie persoon se lewe my nader aan Christus?
En terselfdertyd moet ons ook na onsself kyk.
Want elkeen van ons laat voetspore.
Miskien beskou jy jouself nie as ’n mentor nie. Maar iemand; ’n kind, ’n vriend, ’n kollega of selfs ’n vreemdeling – kan deur jou lewe beïnvloed word.
Die manier waarop jy leef, kan iemand anders se pad beïnvloed.
Daarom is die belangrikste vraag nie of mense ons volg nie. Die belangrikste vraag is of ons vir Jesus volg.
Wanneer ons Hom volg, begin ons lewens natuurlik Sy hart weerspieël. Ons leer om lief te hê soos Hy liefhet. Ons leer om te vergewe soos Hy vergewe. Ons leer om te dien soos Hy gedien het.
En sonder dat ons dit altyd besef, begin ander mense sien dat daar iets anders is aan hierdie pad.
Dit is die pad van Christus.
Mag ons elke dag daarna strewe om so naby aan God te leef dat ons voetspore uiteindelik net een rigting wys – na Jesus.
Want aan die einde van alles is dit nie belangrik hoeveel mense ons gevolg het nie.
Wat werklik saak maak, is of ons lewens mense gehelp het om die voetspore van Jesus Christus te ontdek en daarin te wandel.
Share the devotional with someone.
