Daar is sekere gebede wat uit die diepste kamers van die menslike hart kom. Dit is nie die vinnige gebede wat ons bid voor ‘n ete of wanneer ons dag begin nie. Dit is die gebede wat gebore word uit pyn, teleurstelling en worsteling. Dit is die gebede wat ons oor en oor bid omdat die saak waarvoor ons vra so swaar op ons harte druk. Baie gelowiges ken daardie plek. Jy bid vir genesing, maar die siekte bly. Jy bid vir uitkoms, maar die deur bly toe. Jy bid dat die Here ‘n las van jou sal wegneem, maar die las bly op jou skouers rus. Dit is juis in hierdie ruimte van menslike swakheid en onbeantwoorde vrae waar 2 Korinthiërs 12 ons ontmoet met een van die mees troosryke openbarings van God se hart.

Paulus skryf hierdie hoofstuk as iemand wat die Here intiem geken het. Hy was nie ‘n buitestander wat oor geloof gepraat het nie. Hy was ‘n man wat wonderwerke beleef het, openbaringe ontvang het en die krag van God op buitengewone maniere ervaar het. Tog ontdek ons in hierdie hoofstuk dat selfs Paulus nie vry was van swaarkry nie. Inteendeel, die Here het toegelaat dat daar iets in sy lewe bly wat hom voortdurend bewus gemaak het van sy afhanklikheid van God. Hy noem dit ‘n doring in die vlees. Die aard daarvan word nie verduidelik nie, en dalk is dit omdat die Heilige Gees wou hê dat elke gelowige homself daarin moes kon herken. Elke mens dra immers sy eie doring. Vir sommige is dit fisiese pyn, waar dit vir ander die letsels van verlies  is, die gewig van teleurstelling of selfs die stryd teen vrees en onsekerheid.

Wat hierdie gedeelte so aangrypend maak, is dat Paulus nie voorgee dat die doring hom nie geraak het nie. Hy probeer nie geestelik klink of maak asof die saak onbelangrik was nie. Hy erken openlik dat hy die Here gesmeek het om dit weg te neem. Soos ons lees in 2 Korinthiërs 12:8: “Hieroor het ek die Here drie maal gebid, dat hy van my sou wyk.” Hierdie woorde openbaar iets wat baie gelowiges nodig het om te hoor. Daar is niks verkeerd daarmee om die Here te smeek vir uitkoms nie. Daar is niks verkeerd daarmee om jou hart voor Hom uit te stort nie. Die Here nooi ons juis om met ons nood na Hom toe te kom.

Tog gebeur daar iets verrassends in hierdie verhaal. God antwoord Paulus, maar nie op die manier wat hy verwag het nie. Die Here neem nie die doring weg nie. Hy gee ook nie ‘n uitgebreide verduideliking oor waarom dit daar is nie. In plaas daarvan gee Hy vir Paulus iets wat groter is as die antwoord waarna hy gesoek het. Soos 2 Korinthiërs 12:9 sê: “My genade is vir jou genoeg, want my krag word in swakheid volbring.”

Hierdie woorde neem ons reguit na die hart van God. Ons wil dikwels hê die Here moet ons omstandighede verander, terwyl Hy soms besig is om ons te leer dat Sy teenwoordigheid kosbaarder is as die verandering waarna ons verlang. God se grootste gawe aan Sy kinders is uiteindelik nie ‘n lewe sonder probleme nie. Sy grootste gawe is Homself. Wanneer Hy sê: “My genade is vir jou genoeg,” praat Hy nie bloot van vergifnis nie. Hy praat van Sy voortdurende teenwoordigheid, Sy krag, Sy ondersteuning en Sy liefde wat ons dra wanneer ons eie krag tekortskiet.

Ons leef in ‘n wêreld wat swakheid vermy. Van kleins af leer mense om sterk te wees, om self oplossings te vind en om nie afhanklik van ander te wees nie. Selfs in ons geloofslewe probeer ons soms die beeld skep dat alles goed gaan. Ons praat maklik oor oorwinnings, maar moeiliker oor die gevegte wat ons voer. Tog wys God vir Paulus dat swakheid nie iets is waarvoor hy hoef skaam te wees nie. Inteendeel, dit is dikwels die plek waar die Here die diepste werk doen. Daarom antwoord Paulus op God se woorde deur te sê: “Baie liewer sal ek dus in my swakhede roem, sodat die krag van Christus in my kan woon.” Wat ‘n merkwaardige verandering van perspektief. Die ding wat hy aanvanklik as ‘n hindernis gesien het, word uiteindelik die plek waar hy die krag van Christus die duidelikste beleef.

Hierdie waarheid word nog helderder wanneer ons na Jesus kyk. Die kruis herinner ons daaraan dat God se krag dikwels op maniere werk wat die wêreld nie verstaan nie. Vir die mense wat rondom Golgota gestaan het, het Jesus swak gelyk. Hulle het ‘n Man gesien wat verwerp, verneder en gekruisig is. Tog was dit juis daar waar die grootste oorwinning in die geskiedenis behaal is. Wat soos swakheid gelyk het, was in werklikheid die openbaring van God se reddende krag. Daarom behoort dit ons nie te verbaas dat die Here steeds vandag deur gebroke mense werk nie. Hy gebruik mense wat weet dat hulle Hom nodig het. Hy openbaar Sy krag in harte wat ophou om op hulself staat te maak.

Miskien bevind jy jou vandag op ‘n plek waar jy moeg geword het van wag. Dalk dra jy ‘n bekommernis wat jou snags wakker hou, of miskien is daar ‘n gebed wat jy al soveel keer gebid het dat jy wonder of die Here dit nog hoor. Dan is 2 Korinthiërs 12 ‘n sagte maar kragtige herinnering dat God jou nie vergeet het nie. Sy stilte beteken nie Sy afwesigheid nie. Ook beteken Sy vertraging nie dat Hy onverskillig is nie. Die Vader wat Paulus deur sy swaarkry gedra het, is dieselfde Vader wat vandag oor jou waak.

Aan die einde van hierdie gedeelte kom Paulus by ‘n ontdekking wat sy hele lewe verander. Hy skryf in 2 Korinthiërs 12:10: “Want as ek swak is, dan is ek sterk.” Dit klink teenstrydig, maar dit is die geheim van die Christelike lewe. Ware geestelike krag word nie gevind in selfvertroue nie, maar om op God te vertrou. Dit word gebore wanneer ‘n mens erken dat jy nie alles kan dra nie en jou lewe in die hande van die Here plaas.

Die wonder van 2 Korinthiërs 12 is dat dit ons herinner dat God se liefde nie afhanklik is van hoe sterk ons is nie. Hy kom nader wanneer ons swak is. Hy dra wanneer ons nie meer kan nie. Hy bly getrou wanneer ons moedeloos raak. En soms ontdek ons, juis in die seisoene wat ons nooit sou kies nie, dat Sy genade werklik genoeg is. Nie omdat die pad maklik geword het nie, maar omdat die Here self nader gekom het. Wanneer dit gebeur, besef ‘n mens dat die grootste geskenk nie altyd die verwydering van die doring is nie, maar die teenwoordigheid van die God wat jou deur elke tree van die pad dra.

Share the devotional with someone.